|
خدايا ! به تو پناه مي برم،خود را به تو مي سپارم، ولي قلب محرمي ندارم که برايش بازگو کنم .غم ها و دردها بر دلم انباشته مي شود ولي کسي نيست که آن ها را شماره کند، مدام در آتش سوزان مي سوزم، قلب شکسته و ديوانه ي مرا کسي تحمل نمي کند، روح سرکش مرا کسي همراهي نمي کند .
نوشنه شده توسط ارزو تاریخ پنجشنبه شانزدهم فروردین 1386
و ساعت 9:45
|+|
|
آرشیو:
به تازگي:
دوست داشتنيها:
آمار بازدیدکنندگان:
|